اگرچه فقط مدت کوتاهی از انتشار نامه کروبی به آقای شریعتمداری، مدیر مسول روزنامه کیهان میگذرد، اما در همین مدت اندک هم خیلی خبر ساز بوده است.

فارغ از موضوعات مطرح شده در نامه و سوای عکس العمل مخاطب آن، نکته مهمی که بعد از خواندن این نامه به ذهن میرسد، این است که ای کاش، میشد و میتوانستیم از نقاط قوت میرحسین و کروبی، و از مزیت هایشان نسبت به رقیب نه چندان کم شانسشان در انتخابات، در یک راستا استفاده کنیم و نقاط ضعف احتمالی شان را با یکدیگر پوشش دهیم. اصلا" قابل درک نیست که رفتار انتخاباتی این دو عزیز، جوری باشد که بعد از اعلام نتایج انتخابات، هم خودشان و هم چند ده میلیون نفر دیگر، حسرت بخورند. چرا کروبی و میرحسین نباید بتوانند رایشان را در یک سبد بریزند؟

کلا" در چند روز اخیر، خبرهای انتخاباتی بیشتری را نسبت به قبل شنیدیم، مثل همایش موج سوم با حضور خاتمی و میرحسین، فعالیت های آقای کروبی، اعلام کاندیداتوری محسن رضایی و از این جور خبرها. به نظر می آید که جو انتخابات، کم کم دارد گرمی لازم را پیدا می کند.

ظاهرا" با کاندیدا شدن محسن رضایی، مقداری از رای راستی هایی که نمی خواستند به احمدی نژاد رای بدهند و میر حسین را در گوشه ذهن داشتند، یا حتی شاید کروبی را گزینه بدی نمی دانستند، به سمت او جذب خواهد شد. علاوه بر آن، به نظر می آید که کروبی با انتشار این نامه و کارهایی مثل این، بتواند بخشی از آرای خاموش را به سمت خودش جذب کند.این در حالی است که میرحسین و مشاوران ایشان، نه تنها تا کنون به سوالاتی که مثلا"در رابطه با دیدگاههای اقتصادی ایشان مطرح می شود، پاسخ خوبی نداده اند، بلکه گویا احیای آرای خاموش را هم به کلی از ذهن خارج کرده اند. یکی از فعالین باتجربه سیاسی، به نکته خوبی اشاره کرده بود که میرحسین، باید لحنش را با توجه به شرایط امروزی تغییر بدهد.  ظاهرا" ایشان متوجه نیستند که در حال انجام مبارزات انتخاباتی هستند، آنهم با حضور رقیبی مثل احمدی نژاد، که به خوبی نشان داده در امر تبلیغات، هیچ کس به گردش هم نمی رسد.

فرصت باقی مانده تا روز انتخابات، به سرعت رو به اتمام است.