امروز اولین جلسه سخنرانی نمایندگان اقتصادی نامزدها، با حضور محمدعلی نجفی از ستاد کروبی و دانش جعفری از ستاد محسن رضایی تو دانشکده برگزار شد. خبراشو احتمالا" میشنوین. ولی چند تا حاشیه توجه آدمو  به خودش جلب میکرد.

کاشکی همه کسایی که حرفشون تو تصمیم گیری ها، به خصوص تو تصمیم های اقتصادی تاثیرگذاره، به اندازه مجری و مهمونای این جلسه و دانشجوا و استادایی که حاضر بودن، بی حال و بی رمق بودن! تو بعضی از جلسه های دانشجویی و غیردانشجویی، تا فیها خالدون همدیگه یا یکی دیگه رو میارن و بجز جنگ و دعوا، کار دیگه ای ندارن. خود من هم از این جور جلسه ها کم ندیدم. منتها امروز دانش جعفری وقتی به نهایت هیجانش میرسید، تازه میشد راحت و واضح و بدون اینکه بخواد گوشتو تیز کنی، صداشو شنید. فکر میکنم فقط دو نفر بودن که یه ذره هیجان داشتن. یکی خودم، که هی میخواسم وقتی از سیاستهای اقتصادی یه بنده خدایی انتقاد میکردن، کف بزنم. اون هم احتمالا" به خاطر اینه که از فنی اومدم اقتصاد. یکی هم آقای نجفی که گاهی وقتی یه تیکه می پروند و بعدشم فقط خودش میخندید. لابد اینم به خاطر اینه که ایشون ریاضی خونده، نه اقتصاد.

کاش سیاست گذارای ما، حتی وقتی میخوان حرف بزنن، همین قدر بیحال و خواب آلو باشن، چه برسه به وقتی که میخوان تصمیم بگیرن یا یه تصمیمی رو عملی کنن. همه، حرفشونو در کمال آرامش زدن و سوالشونو پرسیدن و جوابشونو دادن و گرفتن و آخرشم پاشدن رفتن. نه کسی هو شد، نه به کسی ناسزا گفتن، نه هم هیچی.

به خاطر همین چیزاس که فک میکنم اگه معرفی برنامه های اقتصادی کاندیداها تو تلویزیون هم همین جوری باشه، خیلی مفیده و مخاطبا راحت تر میتونن تصمیم بگیرن و تو رای کاندیداها هم خیلی تاثیر داره. مگه اینکه این وسط یکی باشه که خواب آلو  نباشه و هی بخواد براش کف و سوت بزنن!